MTB in Dresden 2

 







Er is verrassend genoeg nog tijd voor een ritje aan het eind van de vakantie. Weer zoek ik een track op internet op de Dresdner heide. De rijrichting is omgekeerd t.o.v. de vorige keer en ik neem de steingründchentrail nog een keer mee. Het blijkt dat ik nogal moe ben en hoewel de route al niet te lang is, kort ik hier en daar ook nog wat extra in. De 'oven' brandt vandaag niet zo hard en ik geniet van het bos door langzaam aan te doen. Op het einde kom ik zelfs langs een vet steile en technische afdaling waar te zien is dat de locals geprobeerd hebben wat freeride trails te bouwen.

Binnen 2 uur ben ik weer terug, met toch een mooie rit door het dichte bos.

Stolpen

In devakantie kan ik maar 1 fiets meenemen, dus wordt het slicks meenemen om ook een keertje op de weg te rijden. Ook weer via internet, vind ik een mooie rit naar Stolpen door het noordoostelijke land van Dresden. De Elbe heeft een diep dal uitgeslepen, dus ook vandaag weer bergop beginnend, maar dan een uur lang. direct 220 hm om de oren geslagen gekregen is niet zomaar iets. Maar ik ben nu nog fris dus gaan. Via Schönfeld blijft het over de hoogvlakte gaan tot bij Stolpen.

In de verte is de burcht van Stolpen te zien, maar ik draai rechts om een heel steile klim te beklimmen. De moeheid en de tijd om terug naar huis te gaan begint zich duidelijk te maken, dus na nog een laatste stijging met weer zo'n mooie verteblik over de omgeving, gaat het dan bijna alleen nog maar bergaf naar de Elbe tegenover Pirna. Hier is het dan nog een klein uur stampen zonder hoogteverschillen om het gemiddelde hoog te houden en niet te laat terug te zijn.

MTB in Dresden

Met de familie op vakantie in Dresden. 2 weken de tijd ,dus gaat de fiets mee. Op internet vind ik na wat gezoek een mooie route die vanaf 'thuis' te doen is. Deze route gaat door de Dresdner heide, een groot bosgebied met toch wel wat hoogteverschil. Er mag veel gefietst worden en dat gebeurd ook genoeg. Regelmatig zie ik MTB'ers langs en voorbij rijden. Aan de Elbe betekent altijd aan het laagste punt zitten, dus om op te warmen wordt er maar eerst eens geklommen. De route is constant in het bos en is bijna nergens vlak, de stijgingen zijn technisch awisselend en interessant, de afdaling lekker wat langer en leuk.

De Steingründchentrail is wel het hoogtepunt! Maar op dit pnut in de route is toch te merken dat ik helemaal niet in conditie ben. Een goede maand niet fietsen heeft op deze leeftijd al zijn weerslag. Je verliest de opgebouwde conditie snel genoeg. Ik improvisieer met de ingeprogrammeerde route en kom nog op een mooie manier naar huis. Het nadeel van aan de Elbe is dat je altijd bergop moet als je begint, maar het is o zo lekker om aan het einde altijd bergaf te kunnen!

Rondom Maastricht

De laatste ritjes ben ik steeds op zoek naar mooie delen van de omgeving die ik nog niet ken. Zo kom ik nu met ee nknooppuntenroute die achter Maastricht door loopt. Daar ben ik ook nog niet veel geweest, zeker niet het deel achter Eijsden. De weg heen gaat via Ransdaal naar Valkenburg met daar de Daahlemerberg. Deze valt me alleszins mee, heb ik die ook eens beklommen. Dan voorlangs bij Bemelen en via een klim naar Cadier en Keer kom ik via Gronsveld naar Eijsden, waar eht pontje over de maas net klaarstaat. In het Waalse deel gaat het naar een imposante sluis en langs het Albertkanaal. Vanzelf kom je in het vlaamse deel uit bij Kanne waar me een verrassend steil klimmetje opwacht.

Steeds maar langs het kanaal kom ik bij  Briegden waar ik erachter kom dat de mij ingeplande brug niet meer aanwezig is. Door wat extreem veldwerk en geploeter kom ik terug in het dorp waar ik besluit naar Maastricht te rijden. Met regen had ik rekening gehouden, maar het blijkt wel een erg harde sortbui te zijn! 10 minuten schuilen laten het ergste overtrekken, maar vanaf nu hout het niet meer op te regenen.

Mijn gps track gaat me nu niet meer helpen. Ik wilde via Lanaken en Elsloo rijden, mmaar ik wil niet te veel omrijden omdat het anders wel eens teveel kilometer konden worden. Dus dan maar bij een paar routeknooppunten op de kaart kijken en dwars door Maastricht naar Meerssen en daar en strakke klim naar Groot Haasdal waarna het niet ver meer is om via Nuth naar huis te rijden.

Goed onderkoeld op de benen is de douche een heerlijke actie, direct na het fietsen.

Rondom Sittard

Net zoals ik een tijdje geleden eens naar het noord oosten was gereden, ben ik op de online kaarten eens gaan kijken naar een niet te lang mooi rondje door het nooordelijk deel van Zuid-limburg. Via het knooppuntennetwerk kom ik op een originele route met veel verassingen. Direct al een paar kilometer van huis kom ik op een stuk dat verrassend nieuw is voor mij en nog mooi ook. In de omgeving van Merklebeek kom ik op stukken waar ik zo dicht bij huis nog nooit geweest was! Ook later dan rond Nieuwstadt en Limbricht is het ontdekken geblazen. Het rondje lijkt ook wel genoeg te zijn, op het einde ben ik moe genoeg en heb genoten.

Weer windraak

Deze keer vanaf thuis dacht ik dat ik wel een mooie ronde zou kunnen ijden vandaag. Het is leuk om wat veldwegen te proberen in de buurt van huis en een snelle verbinding via Schinnen maakt het dat ik goed opgewarmd aankom bij de vaste route . Toch loopt het halverwege helemaal niet lekker en alweer moet ik de betere erkennen in een aantal klimmetjes. Via een alternatieve variant knijp ik ertussenuit, ook omdat het er nogal dreigend uitziet qua weer. Geen slechte statistieken, maar het voelde niet goed aan deze keer.

DE

Een rondje in Duitsland. Vanuit Heerlen gaat de blik altijd naar het heuvelland of naar midden limburg. Maar wat is eigenlijk met een ritje naar het noord oosten bijvoorbeeld? Dat heb ik eens uitgeprobeerd en ziedaar een mooie rit naar Heinsberg en terug. De heenweg volgt lange tijd de Worm en een stuk verder ga ik over op een stukje Rur. Door Heinsberg kom ik langs stukjes waar ik ooit al een geweest was met Britta vanuit st. Odilienberg.

Terug dan door Selfkant waar ik de omgeving ook al ken door ritjes langs de groenmetropoolroute. Alleen slaat de tegenwind en de hongerklap toe en kom ik met de tong op mijn knieën tuis. Een lange rit met weinig hoogte maar vooral een 'andere' omgeving.